Atıf Kuramı

insanlar çevrelerinde olup bitenleri anlamlandırmak için sürekli olarak “neden?” sorusunu sorar. Birinin başarısını yeteneğe mi yoksa şansa mı bağladığımız, ya da bir hatayı tembellikle mi yoksa zor koşullarla mı açıkladığımız atıf süreçlerinin bir parçasıdır. Atıf kuramı, bu açıklamaların nasıl yapıldığını ve bu açıklamaların düşünce, duygu ve davranışları nasıl etkilediğini inceler. Bireyler genellikle nedenleri iki temel boyutta değerlendirir: içsel (kişisel özellikler) ve dışsal (çevresel faktörler). Ancak bu süreç her zaman nesnel değildir; insanlar çoğu zaman sistematik hatalar yapar. Örneğin başkalarının hatalarını kişiliklerine bağlama eğilimi (temel atıf hatası) oldukça yaygındır. Bu nedenle atıf süreçleri, sosyal algı ve kişilerarası ilişkilerde önemli bir rol oynar.