Biyoekolojik Model

Urie Bronfenbrenner’in ekolojik sistemler kuramının daha gelişmiş biçimidir. Erken ekolojik yaklaşımda mikrosistem, mezosistem, ekzosistem, makrosistem ve kronosistem gibi çevresel katmanlar vurgulanırken, biyoekolojik modelde gelişimin merkezine “yakınsal süreçler” yerleştirilir. Yakınsal süreçler, çocuğun bakım verenler, akranlar, öğretmenler, nesneler, semboller ve etkinliklerle düzenli, karşılıklı ve giderek karmaşıklaşan etkileşimleridir. Model genellikle PPCT çerçevesiyle açıklanır: süreç, kişi, bağlam ve zaman. Bu yaklaşımda çocuk pasif biçimde çevreden etkilenen bir varlık değildir; mizacı, biyolojik özellikleri, becerileri, ilgileri ve davranışlarıyla çevresini de etkiler. Bu nedenle gelişim, yalnızca aile, okul ya da kültür tarafından belirlenen tek yönlü bir süreç değil, kişi ve çevre arasında zaman içinde örülen dinamik bir ilişkiler ağıdır.