Terim yükleniyor
Terim yükleniyor
Gelişim Psikolojisi
Bioecological Theory of Intelligence
zekânın yalnızca bireyin içinde bulunan sabit bir kapasite olmadığını; biyolojik yatkınlıklar, bilişsel süreçler, çevresel olanaklar, deneyimler ve zaman içinde tekrarlanan yakınsal etkileşimlerle geliştiğini savunan yaklaşımdır.
biyoekolojik zekâ kuramı özellikle Stephen Ceci’nin entelektüel gelişime ilişkin kişi-süreç-bağlam-zaman yaklaşımıyla ilişkilidir. Bu kurama göre zekâ, yalnızca standart testlerde ölçülen soyut bir özellik olarak anlaşılmamalıdır. Bireyin biyolojik potansiyelleri, öğrenme fırsatları, kültürel araçları, eğitim niteliği, aile kaynakları, motivasyonu, uzmanlık alanları ve gerçek yaşam bağlamları zihinsel performansı biçimlendirir. Aynı bilişsel potansiyele sahip iki çocuk, farklı eğitimsel ve sosyal çevrelerde farklı düzeyde entelektüel beceri geliştirebilir. Bu yaklaşım zekâ testlerini bütünüyle reddetmez; ancak test performansının bağlamdan, deneyimden ve gelişimsel fırsatlardan bağımsız yorumlanmasına karşı çıkar. Böylece zekâ, genetik ve çevrenin basit toplamı değil, biyolojik temelli eğilimlerin uygun ya da sınırlayıcı çevresel koşullarla etkileşimi içinde gelişen dinamik bir kapasite olarak görülür.