Klinik Psikoloji

Ego

Ego

  1. 1.

    bireyin içsel dürtüleri ile dış dünyanın gerçeklikleri arasında denge kuran ve davranışı yönlendiren kişilik yapısıdır. (bkz. psikososyal evreler · id · süperego)

Detaylı Açıklama

Freud’un kuramında id ve süperego arasında aracı rol üstlenen yapıdır. İd’in anında tatmin isteyen dürtülerini, gerçek dünyanın kuralları ve koşullarıyla uyumlu hale getirmeye çalışır. Bu nedenle ego, “gerçeklik ilkesi”ne göre çalışır. Yani bireyin isteklerini tamamen bastırmaz, ancak uygun zaman, yer ve biçimde ifade edilmesini sağlar. Ego aynı zamanda problem çözme, karar verme ve gerçekliği değerlendirme gibi bilişsel işlevlerle ilişkilidir. Sağlıklı bir ego, bireyin hem içsel ihtiyaçlarını karşılamasına hem de toplumsal kurallara uyum sağlamasına yardımcı olur.