Kimlik

Erikson'a göre ergenliğin temel gelişim görevi 'kimlik kazanımına karşı kimlik karmaşası' çatışmasıdır: ergen 'Ben kimim?' ve 'Kim olmak istiyorum?' sorularıyla uğraşır; bu görevi başaranlar önceki özdeşimlerini kişisel bir bütün içinde birleştirirken başaramayanlar seçilmiş bağlılıklardan ve yön duygusundan yoksun kalır. Marcia bu süreci keşif (alternatifleri sorgulama) ve bağlanma (seçim yapıp ona yatırım yapma) boyutlarıyla ele alarak kimlik başarısı, ipotekli kimlik (foreclosure), moratoryum ve kimlik dağınıklığı olmak üzere dört statü tanımlamıştır. Crocetti ve arkadaşlarının üç etmenli modeli ise bağlanma, derinlemesine keşif ve bağlanmanın yeniden gözden geçirilmesi süreçlerinin yoğunluğuna odaklanarak kimlik oluşumu ve kimliğin sürdürülmesi döngülerini birbirinden ayırır. Güncel yaklaşımlar kimliği ergenlikte bir kez tamamlanan bir yapı olarak değil, yaşam boyu süren dinamik bir süreç olarak görür.