Şefkat

Alanyazında üzerinde uzlaşılmış tek bir tanım bulunmadığından Strauss ve arkadaşları mevcut tanımları bütünleştirerek beş öğeli bir model önermiştir: acıyı fark etme, acının insan deneyiminin evrensel bir parçası olduğunu kavrama, acı çeken kişiye karşı duygusal yakınlık hissetme, bu süreçte ortaya çıkan rahatsız edici duygulara katlanabilme ve acıyı hafifletmek için harekete geçmeye güdülenme. Eyleme yönelik güdü bileşeni, kavramı yalnızca bir başkasının acısını fark etmek ya da paylaşmaktan ibaret tepkilerden ayırır. Aynı çalışmada incelenen dokuz öz-bildirim ve gözlemci ölçeğinin iç tutarlılık, faktör yapısı, test-tekrar test güvenirliği ve ayırt edici geçerlilik gibi psikometrik özellikler bakımından önemli eksiklikler taşıdığı saptanmıştır. Bu durum, kavramı güçlendirmeyi amaçlayan klinik müdahalelerin etkililiğinin değerlendirilmesini zorlaştırmaktadır.