İki Okuryazarlılık

yalnızca iki dili konuşabilmekten farklıdır; iki dilde yazılı dil sistemlerini kullanabilme ve metinler üzerinden anlam üretebilme becerisini ifade eder. Bir çocuk iki dili konuşabiliyor olabilir, ancak iki dilde de okuma-yazma becerisi aynı düzeyde gelişmemiş olabilir. İki okuryazarlık; alfabe sistemi, yazı yönü, ses-harf ilişkileri, sözcük bilgisi, dil bilgisi, metin türleri, kültürel anlatım biçimleri ve okul deneyimleriyle yakından ilişkilidir. Hornberger’in “biliteracy continua” yaklaşımı, iki okuryazarlığı tek çizgili bir beceri olarak değil, farklı diller, bağlamlar, yazılı-sözlü pratikler ve güç ilişkileri içinde gelişen çok boyutlu bir süreç olarak ele alır. Eğitimde iki okuryazarlık, öğrencinin ana dilindeki okuryazarlık kaynaklarını ikinci dildeki akademik gelişimi destekleyecek biçimde kullanabilmesi açısından önemlidir.